Europa narodów
W 1815 roku, po zakończeniu wojen napoleońskich, mocarstwa europejskie- Anglia, Austria, Prusy i Rosja- spotkały się w Wiedniu, aby ustanowić trwały pokój. Podpisały "Święte Przymierze". Francja, gdzie na tron wstąpił Ludwik XVIII, dołączyła do tego przymierza w 1818 roku. Ugoda ta nie brała pod uwagę woli narodów i w wielu krajach europy wybuchły niezliczone rewolucje. W 1830 roku, po krótkiej rewolucji, która doprowadziła do upadku Karola X, Francja stała się monarchią konstytucyjną, a na tronie zasiadł Ludwik Filip. Francja zbliżyła się do Anglii, gdzie długie panowanie królowej Wiktorii, zwane "epoka wiktoriańską", było okresem wielkiej pomyślności dzięki dynamicznemu rozwojowi przemysłu. W pierwszej połowie XIX wieku powstały nowe państwa: Belgia i Grecja. Grecja, stanowiąca część państwa ottomańskiego, odzyskała niepodległość w 1830 roku dzięki poparciu potęg europejskich. Zwycięstwo to pokazało, że wielkie państwa są do pokonania. Za przykładem Grecji narody Cesarstwa Austriackiego na przykład Węgrzy, czy Imperium Rosyjskiego, na przykład Polacy, też próbowali odzyskać niepodległość. Od 1815 roku katolicka Belgia stanowiła część Holandii. W 1830 roku Belgowie zbuntowali się i wielkie mocarstwa europejskie uznały nowe państwo.