Dalszy przebieg rewolucji
Zaniepokojone nowymi prądami, które napływały z Francji, monarchie europejskie podjęły wojnę przeciwko Francji. W kraju nasilała się walka miedzy rewolucjonistami a rojalistami. W 1792 roku proklamowano Republikę Francuską. Króla postawiono przed sadem i w 1793 roku został on ścięty. Nastała dyktatura, trwająca do 1794 roku. Był to okres tak zwanego terroru, kiedy wykonywano masowo wyroki śmierci na przeciwnikach rewolucji. W 1795 roku powierzono władzę pięciu "dyrektorom". Rząd ten otrzymał nazwę "Dyrektoriat". Zaburzenia rewolucyjne wybuchały w Genewie, Belgii i Włoszech. Rewolucyjne władze Francji przedstawiały swój kraj jako obrońcę wolności ludów i uznały, że naturalnymi granicami kraju są Alpy i Ren. Podjęto podbój krajów sąsiadujących w imię wolności. Od roku 1792 do 1815 wojny toczyły się bez przerwy. W krajach podbitych przez armie francuskie proklamowano republiki, wzorowane na francuskiej. W 1795 roku powstała w Holandii Republika Batawska, w 1798 roku Republika Helwecka w Szwajcarii i Republika Rzymska we Włoszech. Prusy, Austria, Hiszpania, Anglia i Niderlandy skonsolidowały się w walce z Francją. Od tego czasu walczyły nie tylko armie zaciężne, ale i narody, którym zależało na uznaniu ich tożsamości narodowej.